<\/strong>Het Parool, zaterdag 4 oktober 2025<\/a><\/span><\/em>, Janne van den Bos<\/span><\/em><\/p>\n\n\n\n
![\"Bloeddorst](\"https:\/\/www.voordefilm.nl\/bloeddorst\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/Parool-4-oktober--1024x942.jpeg\")
\u201cNoem maar eens een goede horrorfilm van Nederlandse bodem,\u201d zegt Menno Kooistra, striptekenaar en bedenker van Bloeddorst<\/i>. Bloeddorst<\/i> is een boek met korte horrorstrips; het thema van het tweede deel is film. \u201cDe films zijn er, maar ze zijn op \u00e9\u00e9n hand te tellen. Vaak zijn het eigenlijk ook thrillers, geen echte horror.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kooistra maakte Bloeddorst<\/i> met striptekenaar Maarten Janssens om Nederlandse horror op de kaart te zetten. Het eerste deel werd achttien jaar geleden goed ontvangen: er waren gelijk plannen voor een vervolg, maar dat kwam er niet van. Kooistra: \u201cWe dachten aan een spin-off, of een soort interactieve online versie, maar het leven kwam ertussen; kinderen, trouwen, scheiden, verhuizen. Ik dacht dat het niet meer zou lukken.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Maar filmregisseur Martin Koolhoven, groot fan van de eerste Bloeddorst <\/i>en organisator van horroravonden, bleef aandringen bij Kooistra. \u201cIk vroeg hem waarom hij het niet gewoon ging doen,\u201d zegt Koolhoven. Zo is het balletje na bijna twee decennia weer gaan rollen: \u2018Het is bloody time,\u2019 staat er op de openingspagina.<\/p>\n\n\n\nNederlands talent<\/h2>\n\n\n\n
Kooistra wilde het boek helemaal zelf uitgeven en zette via Voordekunst een crowdfundingsactie op, waarmee meer dan achttienduizend euro werd opgehaald. Koolhoven hielp met het bij elkaar brengen van tekenaars en scenarioschrijvers. \u201cEr is veel talent in Nederland op schrijf- en filmgebied; dat hebben we gecombineerd.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201cStrip was vroeger heel groot in Nederland, maar met de komst van internet en games is dat helemaal verdwenen,\u201d zegt Kooistra. \u201cComics \u2013 van die Amerikaanse superheldenstrips \u2013 en manga zijn nog wel populair, maar de ouderwetse, westerse zwart-witstrip niet meer. Met Bloeddorst<\/i> verwijzen we een beetje naar de Amerikaanse Creepy Magazines<\/i> uit de jaren zeventig en tachtig; die waren ook underground en pulpy.\u201d<\/p>\n\n\n\n Kooistra hoopt met de kleurloze tekeningen de oude fan te bereiken, maar juist ook een fris publiek. De strips in de bundel laten zien dat het horrorgenre breed is. \u201cHorror is niet alleen maar slashen<\/i> en bijlen. Psychologische horror, traumaverwerking of een spookverhaal vallen ook allemaal in deze categorie.\u201d Bloeddorst<\/i> is dus ook interessant voor lezers die niet per se van bloed houden, maar wel van spanning. Koolhoven: \u201cEr zit ook een po\u00ebtische kant aan veel verhalen.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cNa het eerste deel is Bloeddorst 2<\/i> echt volwassen geworden. Het is niet meer jolig of cartoonesk, maar bittere ernst en no-nonsense. Gewoon echt horror,\u201d zegt Kooistra. De bundel is honderdzestig pagina\u2019s dik en bevat vijfentwintig verschillende verhalen van onder andere filmmakers Ate de Jong en Jan Doense.<\/p>\n\n\n\n De Jong maakte met striptekenaar Maarten Gerritsen Hellcop<\/i>, een spin-off van de Amerikaanse horrorfilm Highway to Hell, <\/i>die hij in de jaren negentig regisseerde. Doense maakte met illustrator Ralf van der Hoeven een vervolg op zijn korte horrorkomedie R.I.P.<\/i> van het begin van deze eeuw. Hierin wordt zonder woorden het verhaal verteld van een vrouw die haar gestorven man achterna gaat. Koolhoven schreef voor de nieuwe Bloeddorst <\/i>twee scenario\u2019s over schuldgevoel. Met die verhalen, De Man<\/i> en De Wolf,<\/i> wordt de bundel geopend en afgesloten.<\/p>\n\n\n\n Meesterillustrator Th\u00e9 Tjong-Khing leverde ook een bijdrage: hij maakte voorin een tekening van Rita Slayworth,<\/i> een interpretatie van de Amerikaanse actrice en danseres Rita Hayworth, met een zielloze blik en griezelig grote tanden. Kooistra vertelt dat hij hier misschien wel het meest trots op is.<\/p>\n\n\n\n Het is opvallend dat striptekenaar Kooistra zelf geen strip heeft aangeleverd. Hij maakte slechts de coverillustratie. \u201cIk vind mezelf niet goed genoeg voor deze bundel, omdat ik te cartoonesk teken. Ik zou mezelf niet aannemen,\u201d zegt hij lachend. Kooistra scoutte een groot deel van de tekenaars op stripbeurzen: \u201cIk zocht naar mensen die de demonen van zich af kunnen tekenen, daar zijn er veel van.\u201d<\/p>\n\n\n\n Kooistra merkt dat de vraag naar horror de afgelopen jaren groeit. \u201cHet genre zit echt in de lift, zeker internationaal. In Nederland blijft het aanbod vooralsnog vrij klein, dus hopen wij een podium te bieden aan makers.\u201d<\/p>\n\n\n\n Koolhoven: \u201cIk denk dat horror misschien wel het meest dappere genre is, omdat het met allerlei ongemakkelijkheden dealt. Het is een van de weinige echt donkere genres: het verhaal mag naar eindigen. Bij een Hollywoodfilm weet de kijker vaak al snel waar het verhaal naartoe gaat, bij horror niet. Het speelt heel erg in op gevoel.\u201d Kooistra: \u201cHorror is ook een beetje een vaccin in deze barre tijden; een manier om jezelf een beetje hard te maken.<\/p>\n\n\n\n Bloeddorst, Menno Kooistra en Maarten Janssens, \u20ac<\/b><\/i>35, <\/b><\/i>160 blz. Te bestellen op Bloeddorst.com<\/b><\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"\"](\"https:\/\/www.voordefilm.nl\/bloeddorst\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/Bloeddorst_Ludwin_Schouten-1024x763.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nGriezelige tanden<\/h2>\n\n\n\n
Horror is populair<\/h2>\n\n\n\n